رهيافت جديد محققان براي پيشگيري از اعتياد
تيمي
از دانشمندان دانشگاه آدلايد استراليا و دانشگاه كلورادو بودلر به شيوهيي
جديد براي پيشگيري از اعتياد به داروهاي مخدر از جمله هروئين و مورفين دست
يافتند. رويكرد جديد اثر منفي بر خاصيتهاي ضد درد اين داروها ندارد. سيستم
عصبي مركزي و سيستم ايمني نقش مهمي را در گسترش اعتياد ايفا ميكنند زيرا
مواد مخدر از قبيل هروئين و مورفين به يك گيرنده ايمني موسوم به گيرنده
TLR4 وابستهاند. به گفته دكتر مارك هاچينسون، مشكل اين جاست كه TLR4 در ادامه به عنوان يك نيروافزا براي اعتياد عمل ميكند. در
مطالعات انجام شده بر روي موشها با استفاده از داروي naloxone(+)- محققان
دريافتند كه مسدود كردن پاسخ ايمني تمام آن چيزي است كه براي ممانعت از
اشتياق به داروهاي مخدر لازم است. داروي مزبور به طور خودكار اعتياد را با تغيير شيميايي مغز براي توقف توليد احساس خوب دوپامين شيميايي متوقف ميكند. اين تحقيقات به توقف اعتياد با استفاده از سيستم ايمني مغز بدون هدف قرار دادن عصبهاي اين عضو از بدن مغز منتج ميشود. اين
داروي فرمولبندي شده با مورفين بينهايت مفيد خواهد بود زيرا هنگامي كه
بيماران خواستار تسكين درد شديد هستند، به آن معتاد نخواهند شد و در عين
حال آرامش خود را بازمييابند. به گفته
دانشمندان، درمانهاي باليني با استفاده از اين روش ظرف 18 ماه آينده ممكن
خواهد بود. نتايج اين تحقيق در مجله Journal of Neuroscience انتشار
مييابد.
محققان
کانادایی با آزمایش بر روی موشها، روش جدید و موثری برای متوقف کردن
خاطرات ناخوشایند یافتهاند که میتواند به درمانهای بهتر منجر شود. یادآوری
خاطرات ناخوشایند بویژه برای افرادی که دچار اختلال استرس پس از سانحه
(PTSD) هستند، با ترس و تجربیات احساسی خاصی همراه است؛ همچنین یادآوری
تأثیر مصرف مواد مخدر در افرادی که به تازگی تحت درمان قرار گرفته اند نیز
می تواند باعث بازگشت به سمت مواد مخدر شود. شاید
فراموش کردن بهترین شیوه برای مقابله با این خاطرات ناخوشایند باشد، اما
روش ابداعی محققان کانادایی میتواند برای هر دو گروه معتادان در حال ترک و
دچار اختلال PTSD نتایج مثبتی به همراه داشته باشد.محققان
علوم اعصاب کالج پزشکی دانشگاه وسترن با آزمایش بر روی موشها
دریافتهاند، با تحریک نوع فرعی گیرنده دوپامین موسوم به گیرنده D1 در قشر
جلو مغز میتوان بطور کامل از فراخوانی هر دو نوع خاطرات بد و خاطرات
تحریکآمیز مانند گرایش مجدد به سمت مواد مخدر پیشگیری کرد. برخلاف
روشهای پیشنهادی که منجر به پاک شدن دائمی برخی خاطرات خاص میشود، این
روش شامل کنترل خاطرات فراخوان شده اعم از خاطرات بد یا انگیزشی (مواد
مخدر) میشود و حافظه واقعی دست نخورده باقی میماند.دکتر
«نیکول لاوزن» از محققان این مطالعه تأکید میکند: درک ضعیفی از مکانیسم
دقیق مغز که فراخوانی این خاطرات را کنترل میکنند، وجود دارد و هیچ درمان
موثری برای مبتلایان به اختلال مرتبط با PTSD یا اعتیاد تاکنون ابداع نشده
است. دکتر «لاوزن» خاطرنشان میکند: اگر
بتوانیم فرآیند فراخوانی این خاطرات را متوقف کنیم، قادر به تولید داروهای
مناسب برای درمان این اختلالات خواهیم بود. نتایج این مطالعه در مجله
Neuropharmacology منتشر شده است.
محققان
آمریکایی با تاباندن پالس های نور لیزر به مغز موش های صحرایی موفق به
روشن و خاموش کردن اعتیاد به کوکائین در این حیوانات شده اند. کوکائین
یکی از مواد مخدر اعتیادآور و مخرب محسوب می شود و روش های درمانی مختلفی
برای رهایی از اعتیاد به این ماده توسعه یافته است. در مطالعه مشترک محققان
موسسه ملی بهداشت (NIH)، مرکز تحقیقات دانشگاه کالیفرنیا در سانفرانسیسکو
(UCSF) و کلینیک ارنست گالو از روش تاباندن پرتوهای لیزر به مغز برای ترک
اعتیاد به کوکائین استفاده شده است.محققان
از پروتئین های حساس به نور موسوم به رودوپسین (rhodopsin) استفاده کرده و
آنها را از طریق روش مهندسی ژنتیک داخل سلول های عصبی قشر جلوی پیشانی
(prefrontal cortex) موش ها قرار دادند. این قشر مرتبط با تمایل و کنترل
مصرف مواد مخدر شناخته می شود. از
طریق کابل های فیبر نوری که درون مغز موش های صحرایی کاشته شده بودند، نور
لیزر به نورون ها تابانده شده و سلول ها فعال شدند؛ نتیجه به دست آمده نشان
می دهد که با روشن کردن و تاباندن نور به نورون ها، اعتیاد به کوکائین از
بین می رود. در مقابل با غیر فعال کردن نورون ها یا خاموش کردن نور، رفتار اعتیاد به کوکائین بار دیگر در موش ها ایجاد شد.تحقیقات
نشان می دهد که هر دو گروه موش های صحرایی و انسان های معتاد به کوکائین
دارای فعالیت کم قشر جلوی پیشانی مغز هستند. محققان معتقدند که روش تحریک
مغناطیسی کرانیال (TMS) که از اتصال میدان الکترومغناطیسی به پوست سر
استفاده می کند، برای ترک اعتیاد به کوکائین در انسان قابل استفاده خواهد
بود. نتایج این مطالعه در مجله Nature منتشر شده است.
بسم الله الرحمن الرحیم